Historia - www.parafia.turowo.pl

Historia

W XIV w. okolice te były porośnięte rozległą gęstą puszczą. Były to ulubione tereny łowieckie książąt zachodniopomorskich. Nie brakowało wtedy różnorakiej zwierzyny, a w kniejach tych żyły między innymi i tury. Szczególnie chętnie w tutejszych lasach polował książę Warcisław VII. W roku 1364 miał on szczęście w okolicach dzisiejszej wsi zabić ponoć ostatniego tura na Pomorzu Zachodnim, używając do pomocy oswojonego wilka, który rzucił się na zwierzę, ułatwiając myśliwemu cios oszczepem. Na pamiątkę tego wydarzenia książę polecił zachować i przewieść jego potężny róg do Kamienia Pomorskiego, gdzie pokazywano go przez kilkadziesiąt lat jako pozostałość po ostatnim na tych ziemiach turze. Słowiańskie przetrwanie nazwy wsi związane jest także z jeziorem (dziś już nieistniejącym), które na starych mapach oznaczone jest jako Turjestro.

Pierwsi osadnicy w Turowie zaczęli się pojawiać już w roku 1543. W tamtych czasach okolica była bagienna i pokryta rozległymi lasami. Władzom Szczecinka zaczęło zależeć, aby obszary te zostały zagospodarowane. Pierwszym osadnikiem było Hans Mandeken, który otrzymał akt nadania od grafa Gutzkow i księcia Barnima ze Szczecina. Pod aktem podpisali się Herr von Puttkammer, Jacobus Philippus Denzler jako sponsor i doktor prawa.

Pierwszym gospodarzem który otrzymał akt nadania w Turowie był Hans Mandeken. Hans Mandken otrzymał akt nadania z zaleceniem zbudowania domu stodoły i chlewni. Miał wybudować te budynki w ciągu trzech lat , jednocześnie zachęcając innych by osiedlali się i budowali się w okolicy Turowa. Na początku osiedliło się tutaj piętnastu gospodarzy. Byli to ludzie wierzący. W jednym z domów urządzili sobie  miejsce modlitwy, gdzie przyjednał pastor ze Szczecinka udzielając sakramentów i odprawiając nabożeństwa. Cała wspólnota ludzi wierzących należała wówczas do parafii w Szczecinku. Droga była dość  uciążliwa a kościół szczecinecki był zbyt mały by pomieścić wszystkich ludzi z okolicznych wiosek.

Dnia 11grudnia1620 roku  gospodarze  Turowa poprosili na wspólne zebranie wiejskie  kapelana Alberta Ripscosiusa by przyjednał  do nich osiem razy odprawiał nabożeństw i udzielał sakramentów. Turowianie zobowiązali się  za to dać czternaście więcej zboża dla niego .

Nie ma wzmianki w księgach  kiedy rozpoczęto budować kaplice . Jest tylko wspomnienie ze miedzy 16-2 a 1622 kaplica już stała.

W 1847 roku  zbudowano nowy kościół ciosanego kamienia polnego. Dnia 9 grudnia 1847 odprawiono ostatnie nabożeństwo i przeprowadzono się do nowego kościoła. I tu dokonano poświęcenia nowej świątyni. W środku kościoła nad absydą widniał cytat z Biblii: Kommet her zu mir, alle die ihr muhselig und beladen seid, ich will euch erquicken. (Matthaus 11,28) “Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.” (Mt 11,28)

W 1906 roku zbudowano  wieże wysoką na 27,70 m. Koszt to 6000 marek, które pochodziły ze zbiórek wiernych. Zawieszono w niej dzwony, które wyznaczały ludziom rytm dnia.

W czasie pierwszej wojny światowej mały dzwon został oddany nadziałania wojenne. Dnia 2 listopada1924 roku komitet kościelny powzioł decyzje aby zakupić nowy dzwon. Dnia 30 maja 1925 roku dzwon był gotowy. Dnia 27 czerwca przywieziono go do Turowa z Apolda. Uroczystego poświecenia  dokonał pastor 5 sierpnia 1925 roku.

Na dużym dzwonie widnieje napis: ”Chwalcie swego Boga w wysokości” Łk 2.14

 

Na małym :

Ja wszedłem na dzwonnice ,W burzliwym okresie, Stoje tam na warcie, Panu Bogu na chwałe I dzwonie na cały świat, Głośno aby go słyszano, O świecie, o świecie , o świecie usłysz słowo Twego Pana.

Po II wojnie światowej w  Turowie większość osób które zamieszkały w tej miejscowości  to katolicy . Dnia 1 lipca 1947 roku na nowo została  poświęcona światynia  i nadano jej wezwanie   Św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.  Turowo wtedy  było filią parafii  NMP w Szczecinku. A później parafii Ducha Świętego w Szczecinku. Z dniem  26 grudnia 1979 roku ks. Bp Ignacy Jeż  utworzył w Turowie samodzielny rektora, a rektorem tej placówki  mianował ks. Stanisława Wojnar.  Dnia 22 grudnia 1980 roku Ordynariusz Diecezji Koszalińskokołobrzeskiej  dekretem utworzył parafie w Turowie  i przyłączył  do niej wioski  Wilcze Laski, Miękowo i Dziki. Pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Wojnar w latach 1979–1985, następnie Bernard Mielcarzewicz w latach 1985–2009, a od roku 2009 funkcję tę sprawował ks. Stefan Maliczewski. Od 2013roku proboszczem parafii jest ks. Zbigniew Dudojć .